فضای بیرون از جو زمین آنقدر وسیع و تاریک است، آنقدر فاصله بین ستاره ها بیکران است که طبیعی است فضا را سرد حس کنیم. ولی به دور از یک حدس و پاسخ کلی، چرا سیاره زمین گرمایش را از نور داغ خورشید می تواند بگیرد اما فضای بین زمین و خورشید همچنان سرد است؟
دلیلش این است که حرارت خورشید یا همان امواجی که می فرستد باید بر چیزی بتابد که گرم شود. وقتی در بین فضا چیزی نیست حرارت خورشید چه چیزی را گرم کند. در محیط خلا، مولکولی وجود ندارد. به عبارتی دیگر وقتی مجموعه ایی از ملکول ها نباشند که اشعه خورشید را به خود جذب کنند و به جنب و جوش بیفتند گرمایی هم در خلا نخواهد بود.
سوال بعدی و کمی عمیق تر می تواند این باشد اصلا منبع حرارت ملکولها و نور همه ستارگان چیست. یکی از آخرین نظریه ها می گویند بعد از بینگ بنگ بزرگ در حدود ۱۴ میلیارد سال پیش، انفجار جهانی عظیمی رخ می دهد و نور و انرژی ناشی از آن انفجار بزرگ همه ذرات جهان را با انرژی خود به حرکت و جنب و جوش در آورده است.
کمی جدی تر در باره سوال گرما و سرما بزنیم متوجه می شویم که کلمه سرما اصلا یک پدیده علمی نیست و یک تعبیر ساخته شده توسط فهم بشر است برای وقتی که می خواهد بگوید« گرما» وجود ندارد. سرد بودن فضا از این حقیقت ناشی می شود که در غیاب منبع حرارت، هر جسمی بالاخره آنقدر حرارت از دست می دهد که دمای آن به پایین ترین حد ممکن برسد؛ اما این سرد شدن تا کجا ادامه می یابد؟
*می گویند دمای فضای بین سیارات و ستارگان و کهکشانها، ۲۷۰- سانتیگراد می باشد. دانشمندان می گویند اصلا به طور طبیعی سرمایی کمتر از ۲۷۳- درجه در کل دنیا وجود ندارد.
دستیابی به دمای صفر مطلق (۲۷۳- درجه سانتیگراد) ممکن نیست، چون در این حالت به ایستایی کامل می رسیم، انتروپی از بین می رود و تمامی ذرات از ارتعاش باز می ایستند. به عقیده دانشمندان سرمای موجود در فضای جهان به خاطر «تابش زمینه کیهانی» (Cosmic Microwave Background Radiation) به وجود آمده است.
