آنچه از واژه کار در اذهان عمومی وجود دارد، با آنچه که در علم فیزیک به عنوان کار تعریف میشود، تفاوت دارد. در نظر عامه مردم هرگونه تلاش یا فعالیت را که از طرف یک شخص انجام میشود، کار میگویند، گو اینکه نتیجه این عمل مثبت ، منفی یا بی نتیجه باشد. اما از نظر علم فیزیک عامل انجام کار نیرو است و تنها در شرایط خاصی که عمل نیرو منجر به جابجایی جسم شود، میتوان به عمل نیرو واژه کار را اطلاق نمود. بنابراین اگر نیرویی بر یک جسم وارد شده ، ولی نتواند آن را جابجا کند، کار انجام یافته توسط نیرو صفر خواهد بود.
به عنوان مثال فرض کنید یک سنگ بسیار بزرگی در یک محل قرار داده شده است. حال از یک فرد خواسته میشود که این سنگ بزرگ را جابجا کند. فرد هر چه نیرو وارد میکند و به اصطلاح هرچه زور میزند، نمیتواند سنگ را جابجا کند. در این حالت علم فیزیک میگوید که این فرد هیچ کاری انجام نداده است. در صورتی که از نظر عمومی وی کار انجام داده است. لذا واژه کار در علم چیز متفاوت از واژه کار در اذهان عمومی است.
در فیزیک، کار مکانیکی مقدار انرژیای است که توسط یک نیرو در حال اثر طی یک فاصله انتقال مییابد. کار مانند انرژی کمیتی نردهای است و یکای آن در SI ژول است. واژهٔ کار نخستین بار توسط یک ریاضیدان فرانسوی به نام گاسپارد-گوستاو کوریولیس (به فرانسه Gaspard-Gustave Coriolis)در سال ۱۸۳۰ به کار برده شد
ارسال مطلب به ایمیل دوستاتون:
