مهروماه

این‌ قانون‌ یا اصل‌ را كه‌ در حقیقت‌ اولین‌ ندای‌ انكار فنا و اعلام‌ ابدیت‌ به‌ زبان‌ بشر است‌ اصل‌ بقای‌ ماده‌ می‌گویند.

دانشمندان جرم موادی را که با هم ترکیب می‌شوند، پیش از ترکیب و پس از ترکیب با دقت زیاد اندازه گرفتند و به این نتیجه رسیدند که مجموع جرم‌های پیش از ترکیب با مجموع جرم‌های پس از ترکیب مواد با هم برابر است. آن‌ها یقین حاصل کردند که در اثر واکنش‌های شیمیایی، جرم نابود نمی‌شود و یا به وجود نمی‌آید. آن‌ها این برداشت خود را قانون پایستگی (بقای ) ماده یا قانون پایستگی (بقای) جرم نامیدند.

این قانون بیان می‌کند که مقدار جرم یک ماده یا مجموعه‌ی چند ماده که دچار تغییر فیزیکی یا تغییر شیمیایی می‌شوند، هیچ تغییری نمی‌کند. برای مثال اگر 20 گرم یخ ذوب و بعد بخار شود، جرم آب همان 20 گرم یا جرم بخار همان 20 گرم است. یا اگر قطعه ذغالی به جرم 16 گرم با 32 گرم اکسیژن بسوزد ، از سوختن آن، 48 گرم گاز ، دود و خاکستر تولید می‌شود. بنابراین می‌توان گفت در اثر تغییرات فیزیکی (مانند تغییر حالت ماده ) و تغییر شیمیایی ( ترکیب زغال با اکسیژن هوا ) ماده نه به وجود می‌آید و نه از بین می‌رود. یعنی جرم کلی ماده همیشه ثابت است.