مهروماه

آیا این چیزی است که از خورشید ما باقی خواهد ماند؟ احتمالش وجود دارد. اولین نشانه از آیندۀ خورشید بصورت تصادفی در سال ۱۷۶۴ کشف شد. در آن زمان، “شارل مسیه” در حال جمع‌آوری فهرستی از اشیاء پراکندۀ مجزا از دنباله‌دارها بود.

بیست و هفتمین شی در فهرست مسیه که اکنون بعنوان M27 یا سحابی دَمبل شناخته می‌شود در واقع یک سحابی سیاره‌نما است، همان نوع سحابی که خورشید ما پس از توقف انفجارات هسته‌ای‌اش به آن تبدیل می‌شود. مسیه ۲۷ یکی از درخشان‌ترین سحابی‌های سیاره‌نما است و با دوربین دوچشمی به سمت ِ صورت‌فلکی روباه رویت می‌شود. نور رنگی ناشی از هیدروژن و اکسیژن این سحابی هزار سال طول می‌کشد تا به ما برسد. درک فیزیک و اهمیت مسیه ۲۷ فراتر از علم قرن هجدهم بود. حتی امروزه چیزهای زیادی دربارۀ ساختار دوقطبی اسرارآمیز این سحابی مانده است. در واقع ستارۀ کوتوله سفید و کم جرم ِ این سحابی لایه‌های گازی‌اش را به بیرون پرتاب کرده و پرتو ایکس از خود بجا می‌گذارد.