ازون با فرمول شیمیایی O۳، یک مولکول نسبتاً ناپایدار است که از سه اتم اکسیژن با نماد شیمیایی O تشکیل شدهاست. لایهٔ اُزون از تجمع این مولکولها پدید آمدهاست. اگرچه این لایه بخش کوچکی از هواکرهٔ زمین را در بر میگیرد، اما بسیار مهم است و سبب ادامهٔ زندگی بر روی زمین میشود. این مولکول از واکنش میان مولکول اکسیژن با فرمول شیمیایی O۲ و نور خورشید به وجود میآید. این مؤثرترین فرایندی است که در لایهٔ استراتوسفر در ارتفاع ۵۰–۱۵ کیلومتری بالاتر از سطح زمین رخ میدهد.
لایهٔ اُزون یا اوزونوسفر، منطقهای از لایهٔ استراتوسفر در هواکره است که غلظت نسبتاً بالایی از آن، در ارتفاع ۴۸–۱۹ کیلومتری (۳۰–۱۲ مایلی) بالاتر از سطح زمین واقع شدهاست. حدود ۹۰٪ ازون میان ۱۷–۱۰ کیلومتر (۱۰–۶ مایل) بالاتر از سطح زمین قرارگرفته و تا ۵۰ کیلومتر (۳۰ مایل) گسترش مییابد. مولکولهای ازونی که در این بخش از هواکره قراردارند، لایهٔ اُزون را تشکیل میدهند. بقیهٔ مولکولهای ازون نیز در لایهٔ تروپوسفر از هواکره قراردارند.
واحد اندازهگیری غلظت ازون، دابسون است. یک واحد دابسون برابر با تعداد مولکولهای موردنیاز برای ایجاد یک لایهٔ اُزون خالص به ضخامت ۰٫۰۱ میلیمتر در دمای صفر درجهٔ سلسیوس و با فشار یک اتمسفر است. ضخامت متوسط لایهٔ اُزون حدود ۳۰۰ دابسون است و ۳ میلیمتر (۸٫۱ اینچ) ضخامت دارد.
