بعضی موفقیتها فقط یک مدال نیستند؛ یک «مرز» را جابهجا میکنند.
عطیهسادات حسینی از همان آدمهایی است که وقتی اسمشان در خبرها میآید، پشت آن یک جملهی مهم پنهان است: «برای اولینبار.»
او در مسابقات جهانی پارا پاورلیفتینگ ۲۰۲۵ (قاهره) کاری کرد که در تاریخ ورزش ایران ماندگار شد:
کسب نخستین مدال طلای زنان ایران در تاریخ این رقابتها — آن هم در ۱۷ سالگی و در دستهی تا ۶۱ کیلوگرم.
این یعنی چی؟ یعنی چیزی فراتر از بردن یک مسابقه. یعنی باز شدن یک مسیر تازه؛ برای دخترهایی که شاید تا دیروز فکر میکردند بعضی سقفها «برای همیشه» بالای سر آدم میماند.
پارا پاورلیفتینگ دقیقاً چیست و چرا سخت است؟
پاورلیفتینگ (قدرتبرداری) در حالت کلی یعنی مسابقهی قدرت و کنترل. در نسخهی پارا (برای ورزشکاران دارای معلولیت)، این رقابتها یک لایهی اضافه دارند:
اینجا فقط عضله مهم نیست؛ تمرکز، تکنیک، مدیریت فشار، و ذهنِ آرام زیر وزنه تعیینکنندهاند.
در لحظهای که وزنه روی دستها قرار میگیرد، خیلی چیزها باهم قاطی میشوند:
1.هیجان 2.استرس 3.صدای تماشاگر 4.داوری
و مهمتر از همه: خودت با خودت
قهرمان شدن در چنین ورزشی یعنی تواناییِ انجام دادن «یک حرکت درست» در زمانی که همه چیز سختتر از همیشه است.
چرا این موفقیت اینقدر مهم است؟
برای اینکه این برد، یک رکورد شخصی یا یک مدال معمولی نیست؛ یک اتفاق تاریخی است.
1) «اولین طلای زنان ایران» در جهان
این عبارت خودش به تنهایی سنگین است. خیلیها سالها تلاش میکنند تا اسم کشورشان کنار چنین «اولین»هایی ثبت شود.
2) سن؛ وقتی ۱۷ سالگی به معنی “شروع” نیست
موفقیت در سطح جهانی در ۱۷ سالگی یعنی استعداد + تمرین + نظم + مربیپذیری + ذهنیت درست.
خیلیها در این سن هنوز دنبال پیدا کردن مسیرند؛ او در همین سن روی سکوی اول جهان ایستاد.
3) اثر الهامبخش اجتماعی
وقتی یک نوجوان موفق میشود، ناخودآگاه پیامش این است:
«تو هم میتوانی، اگر جدی بگیری.»
و این پیام، برای نسل مدرسهای و نوجوان، فوقالعاده قدرتمند است.
پشت صحنهی یک قهرمانی: چیزی که دیده نمیشود
مدال معمولاً عکس دارد؛ ولی مسیرش نه.
1. مسیر قهرمانی معمولاً از چیزهای خیلی ساده ساخته میشود:
2. تمرینهای تکراری و خستهکننده
3. اصلاح تکنیک بارها و بارها
4. روزهایی که نتیجه کند پیش میرود
5. مدیریت شکستهای کوچک
و مهمتر از همه: ادامه دادن وقتی کسی تشویقت نمیکند
خیلی وقتها قهرمانها «یکباره» قهرمان نمیشوند. آنها فقط یک ویژگی دارند که بقیه کمتر دارند:
تداوم.
یک درس مهم از عطیهسادات حسینی برای نوجوانها
اگر بخواهیم این داستان را تبدیل کنیم به یک جملهی کاربردی برای زندگی (نه فقط ورزش)، میرسیم به این:
موفقیت یک اتفاق نیست؛ یک عادت است.
عادتِ درست یعنی:
به جای انگیزهی لحظهای، برنامه داشته باشی
به جای مقایسه با دیگران، با «دیروز خودت» رقابت کنی
به جای ترس از اشتباه، از اشتباه «اطلاعات» بگیری
