همه گیاهان این شاخه آوند دارند. مرحله اسپوروفیت آنها، برخلاف بریوفیتها طولانی و مشخص بوده و همان گیاه اصلی است. این گیاهان را بر حسب ویژگیهایشان به پنجه گرگیان، دم اسبیان و سرخسها تقسیم میکنند. هیچیک از گیاهان این شاخهها توانایی تولید دانه را ندارند. بدین جهت از گروه گیاهان دانهدار (پیدازادان) به خوبی تخشیص داده میشوند.
گیاهان آوندی را اغلب گیاهان ساکن خشکی میشناسند زیرا وجود سیستم آوندی باعث میشود که این گیاهان بتوانند در محیط خشک ـ آب و مواد کانی را از پایینترین یاختههای ریشه به بالاترین نقطه پیکر خود برسانند و رشد کنند. غیر از گیاهان نهاندانه ، سایر گیاهان آوندی برای لقاح به آب نیاز دارند.
