اکسایش تنفسی که منجر به تجزیه و اکسیداسیون مولکول آلی (گلوکز) و تبدیل آن به مولکولهای کوچکتر و سرانجام تولید آب ، دیاکسید کربن و انرژی به شکل ATP است، در طی سه مرحله انجام میگیرد. در مرحله اول که گلیکولیز خوانده میشود، گلوکز 6 کربنی به دو مولکول سه کربنی تجزیه شده و مقدار کمی انرژی بوجود میآید. در مرحله دوم مولکولهای سه کربنی حاصل به نوبه خود در طی یک سری واکنشهای زیست شیمیایی دورانی موسوم به چرخه کربس یا اسید سیتریک به تدریج کربن خود را به صورت دیاکسید کربن از دست داده و هیدروژن آزاد میکنند.
بالاخره در مرحله سوم یا مرحله نهایی تنفس الکترون به توسط یک سری مواد ناقل الکترون که بر حسب پتانسیل رودکس زنجیرهوار به دنبال هم قرار دارند، گرفته شده و سرانجام به اکسیژن منتقل میشوند و آب را تولید میکنند. در ضمن احیا و اکسید شدن مواد ناقل به دنبال هم انتقال الکترونها ، مقداری انرژی الکترونها رها میشود که برای فعال کردن تلمبههای یونی (پروتونی) غشای درونی میتوکندری و در نهات تولید ATP به مصرف میرسد.
