قبل از سال ۲۰۱۳، یک اختر شناس به تیم دو نفره آنها پیوست و افتخار تحقیق به این سه نفر نسبت داده شد. ظاهرا وقوع پدیده سنگ های روان نیازمند آمیزشی دقیق بین آب، یخ و باد بوده تا سنگ ها به حرکت در آیند. ابتدا آبی که از بستر دریاچه طغیان می کند (این مورد بسیار کم اتفاق می افتد) باید با عرض نزدیک به ۸ سانتی متر در اطراف باشد. این آب ها پس از یخ بستن جمع شده و به شکلی همانند شیشه در می آیند و در این شرایط فشار قابل توجهی بر روی سنگ ها وارد می شود.
روز بعد باید آفتابی باشد تا یخ ها بشکنند و همچنین بادی با سرعت ۱۰ متر بر ساعت سنگ ها را به سمت جلو هدایت کند. سنگ های مورد تحقیق توسط این افراد در هر ثانیه فقط چند سانتی متر جابجا می شدند و البته در این میان برخی از سنگ ها نیز تا ۱۶ دقیقه در حرکت بوده و مسافتی حدود ۶۱ متر را طی می کردند.
سنگ های روان سال ها در لیست معماهای طبیعت قرار داشتند و نظریه های مختلفی پیرامون آن ها مطرح میشد، افرادی نیز این پدیده را به ارواح و موجودات فضایی نسبت می دادند. برای اطلاعات بیشتر می توانید به ویدیو منتشر شده از حرکت سنگ ها و همچنین مقاله ی انتشار یافته توسط این گروه در سایت PLOS One مراجعه نمایید.
ارسال مطلب به ایمیل دوستاتون:
