الکساندر فلمینگ کاشف پنی‌سیلین

+1
الکساندر فلمینگ کاشف پنی‌سیلین

سر الکساندر فلمینگ (Sir Alexander Fleming) زیست‌شناس، پزشک، میکروب‌شناس و داروشناس اسکاتلندی قرن ۱۹ و ۲۰ بود. از بزرگ‌ترین دستاوردهای او می‌توان به کشف آنزیم لیزوزیم در سال ۱۹۲۳ و آنتی‌بیوتیک پنی‌سیلین در سال ۱۹۲۸ اشاره کرد. او به‌خاطر کشف پنی‌سیلین در سال ۱۹۴۵ به‌صورت مشترک با هاوارد فلوری و ارنست بوریس چین، جایزه‌ی نوبل پزشکی را دریافت کرد. فلمنیگ در طول سال‌های فعالیت مقاله‌های بی‌شماری را نیز در حوزه‌های باکتری‌شناسی، ایمنی‌شناسی و شیمی‌درمانی منتشر کرد.

دستاوردهای بزرگ دانشمند اسکاتلندی، افتخارات متعددی را در زمان حیات و پس از مرگ برای او به‌همراه داشت. او در سال ۱۹۴۴ مفتخر به دریافت نشان شوالیه و لقب سِر شد. مجله‌ی تایم در سال ۱۹۹۹، فلمینگ را در فهرست ۱۰۰ فرد مهم قرن بیستم قرار داد. در سال ۲۰۰۹ یک نظرسنجی در میان مردم اسکاتلند برگزار شد تا مهم‌ترین اسکاتلندی تاریخ را انتخاب کنند. فلمینگ در آن رتبه‌بندی پس از رابرت برنز و ویلیام والاس در رتبه‌ی سوم قرار گرفت.

 

 
 

 

تولد و تحصیل
الکساندر فلمینگ در هشتم اوت سال ۱۸۸۱ در مزرعه‌ای نزدیک شهر کوچک دارول اسکاتلند متولد شد. والدین او هیو فلمینگ و گریس استرلینگ مورتون نام داشتند و هر دو از خانواده‌هایی مزرعه‌دار بودند. وضعیت سلامت پدر الکساندر هیچ‌گاه خوب نبود و در هفت سالگی او از دنیا رفت. الکساندر تحصیلات ابتدایی خود را در سنین پنج تا هشت سالگی در مدرسه‌ای روستایی گذراند. مدرسه‌ای که تنها یک کلاس درس داشت و ۱۲ دانش‌آموز با سنین متفاوت با هم در آن تحصیل می‌کردند.

مدرسه‌ی بعدی که میزبان فلمینگ بود، او را مجبور به پیاده‌روی ۱۳ کیلومتری می‌کرد. مدرسه در دارون واقع بود و فلمینگ تا ۱۱ سالگی در آن تحصیل می‌کرد. استعداد یادگیری و مطالعه‌ی الکساندر در سنین نوجوانی کشف شد و او بورسیه‌ی تحصیل در آکادمی کیلمارناک را دریافت کرد. الکساندر نوجوان دو سال در آکادمی جدید تحصیل کرد و سپس راهی لندن شد.

فلمینگ ۱۳ ساله در سال ۱۸۹۵ به لندن رفت. برادر بزرگ‌تر او تام در این شهر پزشک بود و الکساندر نزد او زندگی می‌کرد. تقریبا همه‌ی اعضای خانواده‌ی فلمینگ بعدها نزد تام رفتند و مزرعه‌ی خانوادگی به دست برادر بزرگ‌تر یعنی هیو سپرده شد.

اولین مؤسسه‌ی آموزشی محل تحصیل و رشته‌ی تحصیلی الکساندر، ارتباطی با زندگی حرفه‌ای سال‌های بعد او نداشت. او ابتدا به مدرسه‌ی پلی‌تکنیک لندن رفت و در رشته‌ی تجارت و کسب‌وکار تحصیل کرد. در همان ماه‌های ابتدایی، اساتید فلمینگ متوجه استعداد بالای او شدند. آن‌ها به این نتیجه رسیدند که جوان اسکاتلندی باید در دوره‌های پیشرفته‌تر با چالش بیشتر تحصیل کند. به‌ همین‌ دلیل الکساندر در کلاسی با دانش‌آموزان دو سال بزرگ‌تر از خود شرکت کرد و در ۱۶ سالگی تحصیلات معادل دبیرستان را به پایان رساند.

 

 
 

 

تاجری که پزشک شد
فلمینگ دوران آموزشی دبیرستان در رشته‌ی تجارت و کسب‌وکار را با نمراتی عالی به پایان رساند و به‌خاطر رزومه‌ی عالی، به‌سرعت در یک دفتر حمل‌ونقل استخدام شد. او علاقه‌ی زیادی به شغل اول خود نشان نمی‌داد و به‌نوعی علاقه‌مند به پزشکی بود. الکساندر در سال ۱۹۰۱ و در سن ۲۰ سالگی ارثیه‌ای از عمویش جان فلمینگ دریافت و آن را برای تحصیل در رشته‌ی پزشکی هزینه کرد. الکساندر علاقه داشت تا مانند برادرش تام، پزشک شود.

ورود به دانشکده‌ی پزشکی لندن مراحل فنی و تحصیلی متعددی داشت. الکساندر برای عبور از مراحل کار دشواری در پیش نداشت و آزمون‌ها را با بالاترین نمرات گذراند. درواقع نمرات او در کل بریتانیا رتبه‌‌ی برتر داشتند. درنهایت الکساندر در سال ۱۹۰۳ و در سن ۲۲ سالگی به دانشکده‌ی پزشکی بیمارستان سینت ماری لندن رفت. دوره‌ی آموزش پزشکی در آن سال‌های لندن شبیه به دوره‌ی کارشناسی بود و فلمینگ پس از سه سال، مدرک کارشناسی پزشکی و جراحی را دریافت کرد.

الکساندر که ابتدا با رویای تبدیل شدن به پزشک مانند برادرش تام، به دانشکده‌ی پزشکی رفته بود، مسیر او را ادامه نداد. یکی از اساتید سینت ماری به‌نام آلمروث رایت به او پیشنهاد داد که مطالعات و تحقیقات را در حوزه‌ی ایمنی‌شناسی ادامه دهد و الکساندر نیز پیشنهاد استادش را پذیرفت. او در دانشگاه باقی ماند و فعالیت‌های علمی خود را به‌صورت تحقیقات ایمنی‌شناسی و باکتری‌شناسی ادامه داد.

تحصیل و تحقیق فلمینگ در حوزه‌ی باکتری‌شناسی تا سال ۱۹۰۸ ادامه یافت و او در همین رشته با دریافت مدرک باکتریولوژی با مدال طلای برترین دانشجو، فارغ‌التحصیل شد. دانشگاه سینت ماری سپس پیشنهاد تدریس در همان حوزه‌ی باکتری‌شناسی را به الکساندر داد.

آلمروث رایت استاد الکساندر علاقه‌ی زیادی به مطالعه‌ی بدن انسان و توانایی ذاتی آن در مبارزه با عفونت داشت. فلمینگ نیز تحت تأثیر توانایی قابل‌توجه بدن در مبارزه با بیماری‌ها و باکتری‌ها بود. او در مطالعات خود این نکته را به‌خوبی درک کرده بود که با وجود بیماری‌های گاه و بی‌گاه انسان و آلوده شدن به باکتری‌های متنوع، قابلیت طبیعی دفاعی بدن، از ماندگار و طولانی شدن عفونت‌ها پیشگیری می‌کند.

 

 
اولین دستاوردهای علمی
جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ شروع شد و فلمینگ ۳۳ ساله به میدان‌های نبرد رفت. او به‌عنوان افسر نیروی پزشکی ارتش بریتانیا در بیمارستان‌های نظامی در فرانسه خدمت می‌کرد. فعالیت در میدان‌های نبرد و تلاش برای درمان آسیب‌دیده‌‌های جنگی،‌ اولین دستاورد علمی مهم را برای الکساندر به‌همراه داشت. او به این نتیجه رسید که ابزارهای ضدعفونی مورد استفاده در میدان‌های نبرد، به‌جای پیشگیری از انتقال عفونت، بیش از عفونت‌های جنگی منجر به مرگ‌ومیر سربازان می‌شوند.
ابزارهای ضدعفونی در سال‌های جنگ جهانی اول شامل موادی همچون اسید کربولیک (فنول)، بوریک اسید و هیدروژن پراکسید می‌شدند. این مواد در از بین‌ بردن باکتری‌های حاضر در عمق زخم‌ها، موفق نبودند. از همه بدتر، مواد مذکور با کشتن گلبول‌های سفید سربازان، ایمنی بدن آن‌ها را در مقابله با باکتری‌ها و عفونت کاهش می‌دادند.
فلمینگ با بررسی مواد ضدعفونی‌کننده‌ی بیمارستان‌های نظامی به این نتیجه رسید که آن‌ها تنها برای درمان عفونت‌های سطحی کاربرد دارند. به‌ بیان‌ دیگر در صورت استفاده از چنین موادی برای زخم‌های عمیق، خطر عفونت و مرگ افراد افزایش خواهد یافت. آلمروث رایت اعتقاد داشت که محلولی شور مانند آب و نمک باید برای ضدعفونی کردن زخم‌های عمیق استفاده شود. دلیل پیشنهاد او، عدم تداخل آب و نمک با سیستم ایمنی بدن بود. به‌علاوه محلول مذکور گلبول‌های سفید را نیز به خود جذب می‌کرد.
فعالیت‌های فلمینگ در میدان نبرد و بیمارستان‌های نظامی، امکان آزمایش عملی ادعاهای رایت را به او می‌داد. درنتیجه پزشک اسکاتلندی محلول پیشنهادی استاد خود را برای درمان عفونت‌های عمیق سربازها به کار می‌گرفت. درنهایت رایت و فلمینگ یافته‌های خود را پیرامون سیستم ایمنی و مواد ضدعفونی کننده منتشر کردند، اما بسیاری از پزشکان نظامی آن‌ها را نپذیرفتند. همین مقاومت در برابر پذیرفتن ایده‌های جدید پزشکی، مرگ‌های بی‌شماری را در جنگ جهانی رقم زد که به‌راحتی قابل پیش‌گیری بودند.

 

 
 

 

کشف پنی‌سیلین
الکساندر فلمینگ در ماه اوت سال ۱۹۲۸ تعطیلاتی طولانی‌مدت را همراه همسر و پسرش سپری می‌کرد. او در ماه سپتامبر از تعطیلات بازگشت و متوجه پتری دیش‌هایی (از ظروف آزمایشگاهی) شد که روی میز آزمایش جا گذاشته بود. ظرف‌ها شامل باکتری Staphylococcus بودند. زمانی‌که الکساندر در تعطیلات حضور داشت، یکی از دستیارانش پنجره‌ی آزمایشگاه را باز گذاشته بود و ظرف‌ها به انواع میکروب آلوده شدند. فلمینگ که از تخریب نمونه‌های آزمایشی ناراحت بود، آزمایشی کلی روی آن‌ها انجام داد و دستاورد بزرگ علمی‌اش در یکی از ظرف‌ها دیده شد.

در یکی از پتری دیش‌های آزمایشگاهی، قارچی رشد کرده بود که باکتری‌های اطراف خود را می‌کشت. باکتری‌هایی که فاصله‌ی بیشتری با قارچ داشتند، از بین نرفتند و کمتر تحت تأثیر بودند. الکساندر که از کشف تصادفی خود هیجان‌زده بود، ظرف مذکور را به یکی از دستیارانش نشان داد و او شباهت زیادی بین کشف جدید و روند پیدا کردن لیزوزیم بیان کرد.

کشف اولیه‌ی پنی‌سیلین در پی یک اتفاق آزمایشگاهی رخ داد
فلمینگ از یافته‌ی جدید خود بسیار شگفت زده بود و به این باور رسید که آنتی‌بیوتیک طبیعی قوی‌تر از لیزوزیم کشف کرده است. او تمرکز خود را از آن زمان به پرورش قارچ‌‌های مشابه بیشتر معطوف کرد. دانشمند اسکاتلندی پس از پرورش نمونه‌های متعدد به این نتیجه رسید که آنتی‌بیو‌تیک مورد نظر به ژن پنی‌سیلیوم تعلق دارد و مایعی کشنده‌ی باکتری تولید می‌کند. او در هفتم مارس سال ۱۹۲۹، ماده‌ی جدید را به‌صورت رسمی پنی‌سیلین نام نهاد.

 

 
 

 

زندگی شخصی و مرگ
الکساندر فلمینگ در ۲۴ دسامبر سال ۱۹۱۵ با پرستاری اهل ایرلند به‌نام سارا ماریون مک‌الروی ازدواج کرد. آن‌ها تنها یک فرزند به‌نام رابرت فلمینگ داشتند (که در سال ۲۰۱۵ از دنیا رفت) که پزشک عمومی شد. همسر اول الکساندر در سال ۱۹۴۹ از دنیا رفت و او در سال ۱۹۵۳ با آمالیا کوتسوری ورکاس ازدواج کرد. فلمینگ ۱۱ مارس سال ۱۹۵۵ در خانه‌اش در لندن از دنیا رفت. پیکر او در گورستان بارتون میلز سافک دفن شد.

کاشف پنی‌سیلین را می‌توان پیش‌گام انقلاب آنتی‌بیوتیک در جهان نامید. درواقع کشف داروی حیاتی و جداسازی آن توسط فلمینگ در سال ۱۹۲۸ به‌نوعی شروع علم آنتی‌بیوتیک مدرن محسوب می‌شود. دانشمندان متعددی پیش از فلمینگ، تأثیر پنی‌‌سیلیوم (کپک قارچی) را روی غیرفعال کردن رشد باکتری‌ها بررسی کرده بودند و حتی نظریه‌ی درمان بیماری‌های حیوانی به کمک قارج مطرح شده بود. ارنست دوشن در سال ۱۸۹۷ و کلودومیرو توایت در سال ۱۹۲۳ تأثیرات قارچ را بررسی کرده بودند و دستاوردهایی هم داشتند. منتهی جوامع علمی پذیرای نظرات آن‌ها نبودند و فلمینگ به‌عنوان اولین نفر در این موضوع، دستاورد خود را به‌صورت جامع‌تر به جهانیان معرفی کرد.

 

 

جوایز و افتخارات
آزمایشگاه بیمارستان سینت ماری که کشف پنی‌سیلین توسط فلمینگ در آن انجام شد، اکنون میزبان موزه‌ی فلمینگ است که یکی از مشهورترین جاذبه‌های لندن محسوب می‌شود. دانشکده‌ی پزشکی سینت ماری که محل تحصیل و تحقیق فلمینگ بود، بعدا با کالج سلطنتی لندن در سال ۱۹۸۸ ادغام شد و ساختمان سر الکسلندر فلمینگ در کنزینگتون جنوبی لندن به‌عنوان بخشی از این دانشگاه به افتخار فلمینگ در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد. محل تحصیل دیگر فلمینگ یعنی مؤسسه‌ی سلطنتی پلی‌تکنیک لندن امروز به‌نام دانشگاه وست‌مینستر شناخته می‌شود و یکی از سالن‌های اختصاصی خود را به‌نام فلمینگ نام‌گذاری کرد.

 

 
 

 

فلمینگ علاوه بر دریافت جایزه‌ی نوبل، افتخارات متعدد دیگری را نیز در دوران فعالیت کسب کرد. او عضو افتخاری Pontifical Academy of Sciences ایتالیا بود. به‌علاوه عضویت در انجمن سلطنتی علوم هم در سال ۱۹۴۳ به دانشمند اسکاتلندی اهدا شد. در کنار موارد فوق، کالج سلطنتی جراحان انگلستان مدرکی افتخاری به‌نام Hunterian Professorship به فلمینگ اهدا کرد. در سال ۱۹۴۴ هم افتخار بزرگ دیگری برای کاشف پنی‌سیلین رقم خورد و جورج ششم لقب شوالیه و مقام سِر را به او داد.

افخارات و یادگارهای فلمینگ در سال‌های پس از مرگش نیز ادامه یافت. مجله‌ی تایم در سال ۱۹۹۹ او را یکی از ۱۰۰ فرد مهم قرن بیستم نامید. در همان سال، یک پلاک یادبود در موزه‌ی کتابخانه‌‌ای الکساندر فلمینگ لندن نصب شد. به‌علاوه سه مجله‌ی بزرگ سوئدی نیز در همان زمان کشف فلمینگ را بزرگ‌ترین کشف قرن نامیدند. در سال ۲۰۰۲، یک نظرسنجی به‌نام «۱۰۰ بریتانیایی کبیر» توسط BBC انجام شد که فلمینگ در میان آن‌ها جای گرفت. علاوه بر بریتانیا، کشورهای دیگر اروپایی هم یادگارهایی به افتخار فلمینگ ساخته و نصب کرده‌اند. از میان آن‌ها می‌توان به اسپانیا، صربستان، بلغارستان و یونان اشاره کرد.

اشتراک گذاری:
  • مطالب مرتبط

    

    ارسال مطلب به ایمیل دوستاتون:


    67 بازدید

    0 نظر

    درج: 8 مرداد 1398

    توسط: mahini
    وضعیت: آفلاین
    گروه کاربری: تامین محتوا

    ارسال دیدگاه (0 مورد)

    نام:*
    ایمیل:*
    • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
      heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
      winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
      worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
      expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
      disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
      joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
      sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
      neutral_faceno_mouthinnocent
    سوال: نام خلیج جنوبی ایران؟
    پاسخ:*
    در حال حاضر نظری در این مطلب ارسال نشده است.

    دسته بندی مطالب

    آخرین نظرات ارسالی

    با سلام و احترام... شیمی جامع منظورم همون کتابی که پایه دهم-
    سلام . دو تا سوال داشتم ۱_این کتاب شامل سال ۱۲ هم هست یا نه این
    سلام وقت بخیر جلد اول اپ قدیم شامل مباحثی مثل مثلثات به همراه
    سلام.خسته نباشید.من به این کتاب شدیدا احتیاج دارم.مجددا چاپ میشه
    سلام.خسته نباشید.من به این کتاب شدیدا احتیاج دارم.مجددا چاپ میشه
    سلام.خسته نباشید.من به این کتاب شدیدا احتیاج دارم.مجددا چاپ میشه

    نظرسنجی

    آیا با حذف کنکور موافق هستید؟

    آمار سایت

    کل مطالب: 12674
    کل نظرات: 18470
    کل اعضا: 46502
    جدیدترین عضو: batool noori
    با ما در ارتباط باشید ، منتظر نظرات شما هستیم.
    
    عضویت در خبرنامه ایمیلی :
    برای عضویت در خبرنامه پیامکی، عدد 1 را به 200066479311 پیامک کنید.
    رضایت مندی مشتری
    جشنواره وب و موبایل ایران
    جشنواره وب و موبایل ایران
    جشنواره کتاب مجازی
    برند محبوب مصرف کنندگان
    Copyright © 2010 - 2018 Mehromah.ir